نگو باید بهش عادت کنم سختمه اینو باور کنم تو بخند تا حسادت کنم چقد مگه تحمل دارم آخه بگو باید تنگ باشه دلم تا کی کاش دوسم داشتی صدام میگیره تا میخوام تعریف کنم چون فکر نمیکردم حرفامون تغییر کنن اون خاطره هایی که با هم داریم به کابوسام تبدیل شدن یذره رژ که الان باهامه رو آینه چند تا عکس که شدن همشون پاره از گل رزی که الان لای موهاته نگو باید بهش عادت کنم سختمه اینو باور کنم تو بخند تا حسادت کنم من هنوز یادم مونده حرفات خنده لباتو بدنم سرد میشه وقتی ندارمش دستاتو چقد مگه تحمل دارم آخه بگو باید تنگ باشه دلم تا کی کاش دوسم داشتی صدام میگیره تا میخوام تعریف کنم چون فکر نمیکردم حرفامون تغییر کنن اون خاطره هایی که با هم داریم به کابوسام تبدیل شدن نگو باید بهش عادت کنم سختمه اینو باور کنم تو بخند تا حسادت کنم